Βοήθεια, την ληστέψανε…

Μπήκα σήμερα σε ένα κατάστημα με αποκριάτικα είδη μαζί με την Λ. για να πάρουμε μερικές καραμούζες. Καθώς πήγαινα στο ταμείο να πληρώσω, έρχεται μια κοπέλα και αναφέρει έντρομη στον ταμεία (και πιθανότατα ιδιοκτήτη) του καταστήματος, ότι της πήραν το πορτοφόλι μέσα από την τσάντα της. Ισχυρίστηκε επίσης, ότι αυτό έγινε ενώ ήταν μέσα στο μαγαζί. Ο ταμείας ατάραχος της λέει, “Τι να σου πω, ψάξε να το βρεις.”.

Στην αρχή νόμιζα ότι δεν άκουσα καλά, λέω δεν είναι δυνατόν να είπε ένας υπάλληλος του καταστήματος κάτι τέτοιο. Και όμως, όταν του επανέλαβε η κοπέλα τι έγινε (μάλλον θεώρησε ότι ο ταμείας δεν είχε ακούσει καλά), της απάντησε με τα ίδια λόγια. Η κοπέλα μαζί με την παρέα της, μη μπορώντας να κάνει διαφορετικά, άρχισε να ψάχνει το κατάστημα, μάταια όμως. Φεύγοντας εμείς από το μαγαζί, την είδα να κλαίει, και οι φίλες της να την παρηγορούν μη μπορώντας να κάνουν αλλιώς.

Αυτό το περιστατικό με έβαλε σε σκέψεις. Σκέψεις που δεν περιλαμβάνουν τις ενέργειες που θα έπρεπε να έχουν γίνει, αλλά περισσότερο γιατί εκείνος ο άνθρωπος δεν αντέδρασε όπως περίμενα. Θα μπορούσε να είχε κλείσει τις πόρτες του καταστήματος, καλώντας την αστυνομία για να ψαχτούμε όλοι μήπως και η ληστεία είχε γίνει μέσα στο μαγαζί και όχι κάπου αλλού. Όχι όμως. Συνέχισε την δουλειά του σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Νιώθει άραγε τύψεις, με την απραξία του; Κλέψανε από μια έφηβη (το πολύ 18 χρονών) το χαρτζηλίκι της, τις ταυτότητές της και ό,τι άλλο είχε στο πορτοφόλι της, και εκείνος δεν έκανε τίποτα. Οι περισσότεροι πελάτες που την άκουσαν, επίσης δεν κάναμε τίποτα. Τολμώ να πω ότι μπλόκαρε το μυαλό μου. Για μερικά λεπτά αργότερα, κοίταγα στο άπειρο λες και το μυαλό μου είχε σταματήσει να κάνει τις χημικές διαδικασίες που παράγουν σκέψεις. Έπρεπε να κάνω κάτι εγώ τότε; Να φωνάξω την αστυνομία; Θα με πέρναγε για τρελό και ότι μπορεί η κίνησή μου να του διώξει μελλοντικούς πελάτες;

Πέρα από αυτό, κάπου είχα διαβάσει πριν από αρκετό καιρό ότι πλέον στην Ν. Υόρκη (αν δεν κάνω λάθος) αν φωνάξει κάποιος “Βοήθεια” ελάχιστοι έως κανένας δεν θα γυρίσει να κοιτάξει. Έλεγε μάλιστα το άρθρο ότι αν φωνάξεις “Φωτιά” είναι πιο πιθανό να σωθείς από τον κίνδυνο που διατρέχεις διότι θα αντιδράσουν περισσότεροι νεοϋορκέζοι!! Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα μου φαίνεται εξωφρενικό.

Αν καταντήσουν έτσι οι πολίτες της Αθήνας, έχω πάρει το πρώτο αεροπλάνο να φύγω!

Η οκνηρία του σήμερα

Αποφάσισα σήμερα να αγοράσω μια εφημερίδα από το περίπτερο. Δεν θυμάμαι πόσος καιρός έχει περάσει από την τελευταία φορά που το έκανα. Συνηθίζω, όπως και αρκετός κόσμος, να ενημερώνομαι από το internet, είτε από τις ιστοσελίδες διάφορων εφημερίδων, είτε από κάποια portal. Καθώς την ξεφύλλιζα ανακάλυψα πόσο μου έλειπε αυτή η αίσθηση του χαρτιού εφημερίδας στα χέρια μου, το άρωμα του μελανιού, και η μαυρίλα που αφήνει στα δάχτυλά μου όταν τελειώσω το διάβασμα… Ήμουν στο μετρό καθοδόν για κάποιες οικονομικές υποχρεώσεις. Έριξα πολύ περπάτημα σήμερα, αλλά δεν παραπονιέμαι. Άλλωστε μου αρέσει να περπατάω, να αθλούμαι και γενικά ασχολούμαι με δραστηριότητες που αναγκάζουν το σώμα μου σε κίνηση.

Το μάτι μου έπεσε σε ένα άρθρο, του οποίου ο συγγραφέας δημοσιοποιεί τα αποτελέσματα μιας έρευνας για τους αρχαίους κωπηλάτες. Έλεγε λοιπόν, ότι οι αρχαίοι Έλληνες κωπηλάτες (σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα) μπορούσαν με μια τριήρη να φτάσουν στην Μυτιλήνη σε 24 ώρες χωρίς στάση! Για να γίνει κάτι τέτοιο εφικτό, έπρεπε οι 170 αρχαίοι κωπηλάτες να τραβάνε κουπί σε τέτοιο ρυθμό, ώστε όταν δοκίμασαν να κάνουν το αντίστοιχο 170 σύγχρονοι αθλητές δεν άντεξαν παρά μερικά λεπτά!!!

Τι έχει αλλάξει από τότε; Πολλά. Έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής μας. Είμαστε υπερήφανοι έτσι όπως έχουμε καταντήσει; Οι περισσότεροι συμπολίτες μας για να προλάβουν το λεωφορείο διανύουν μια απόσταση περίπου 20 μέτρων τρέχοντας, και μετά είναι λαχανιασμένοι και νιώθουν εξάντηληση για την επόμενη μία ώρα. Φταίει η κακή διατροφή; Φυσικά, αλλά σε κάποιο βαθμό. Όταν διαβάζω ότι αθλητές άντεξαν μερικά λεπτά, δηλαδή άνθρωποι που τρέφονται σωστά και γυμνάζονται καθημερινά δεν άντεξαν σε κάτι το οποίο έκαναν καθημερινά περίπου 34.000 αρχαίοι Έλληνες, τότε αντιλαμβάνομαι ότι φταίει και κάτι άλλο, όπως για παράδειγμα η ποιότητα του φαγητού. Ας περιορίσουμε όμως τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, θεωρώντας ότι είναι οι συνέπειες της “εξέλιξής” μας.

Λογικά, ο μέσος αρχαίος Έλληνας είχε πολύ καλύτερη μυική διάπλαση από αυτή ενός σημερινού αθλητή. Τι συνέβη λοιπόν; Τα γονίδιά μας, παίζουν ένα άσχημο παιχνίδι και όσο περνάει ο καιρός “χειροτερεύουν”; Και αν όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο, μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό; Δεν ξέρω. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ξεκινήσω να αθλούμαι όπως παλιά. Έχω υποτροπιάσει λίγο. Εκεί που άντεξα να τρέξω τα 42 χιλιόμετρα του κλασσικού Μαραθώνιου, τώρα τρέχω τον γύρο της Πολυτεχνειούπολης και λαχανιάζω από τα πρώτα 1200 μέτρα

Σας συμβουλεύω να κάνετε κάτι αντίστοιχο. Βγείτε έξω. Ξεκινήστε αερόβια άσκηση. Ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι δεν το κάνουν είναι αρκετοί, αλλά οι περισσότεροι παιδαριώδεις: “Βαριέμαι μόνος μου”, “Δεν έχω χρόνο”, “Με κοιτάνε οι άλλοι σαν να είμαι εξωγήινος” κλπ. κλπ. Υπάρχουν λύσεις σύντροφοι. Πάρτε μαζί σας έναν φίλο σας και επιλέξτε μαζί τον ρυθμό που θα πηγαίνετε. Δεν έχετε φίλο που θέλει να έρθει μαζί σας; Πάρτε το ipod σας και τρέξτε. Βάλτε γρήγορη μουσική για να σας παρασύρει με τον ρυθμό της. Πάντα έχετε χρόνο για τον εαυτό σας. Δεν χρειάζετε να τρέχετε κάθε μέρα για 3 ώρες, 30 λεπτά είναι αρκετά. Όσο για το τελευταίο ερώτημα, μην δίνετε σημασία. Τα οφέλη για την πάρτη σας είναι πάρα πολλά, αυξάνετε η αντοχή σας στο σεξ, μειώνετε η αρτηριακή πίεσή σας και κατεβαίνουν οι σφιγμοί σας όταν είστε σε ηρεμία. Επίσης μετά από κάθε τρέξιμο θα νιώθετε μια ευεξία σαν να είχατε κοιμηθεί ώρες. Δεν θέλετε να τρέχετε, κάντε ποδήλατο, κολύμπι οτιδήποτε.

Θα επανέλθω αργότερα, πάω να τρέξω τώρα.

Το άρθρο στο οποίο αναφέρομαι βρίσκεται εδώ.

Bumptop Prototype

Δείτε αυτό το βιντεάκι (είναι περίπου 7 λεπτά αλλά αξίζει) για ένα καινούριο πρωτότυπο desktop (κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2006)

Μετά ρίξτε μια ματία και εδώ για να δείτε ότι η Apple έχει κατοχυρώσει αυτή την πατέντα από το 1991!!!!